Het begon allemaal in groep 8. Op 17 oktober 2006. Ik was 12 jaar en we hadden
begrijpend lezen. Het ging over roken en alcohol. Ik had ineens een stripverhaal in mijn hoofd
en tekende een simpele poppetje op mijn blad. Het was een tekening van een beertje zonder benen.
Hij was een beetje mollig en er kwam rook uit zijn mond. Hij had gerookt dus.
Toen we
zelstandigwerken hadden. Toen was ik al klaar met al mijn huiswerk, dus ging ik in mijn tekenboek
aan mijn stripverhaal beginnen. Het ging heel goed, ik had heel veel inspiratie. De bel was al gegaan
en we mochten naar huis. Maar als ik eenmaal begin met een tekening/stripverhaal. Dan moet ik het gelijk af hebben,
anders ga ik er nooit meer aan verder..
Mijn juf had toen een gesprek met een ouder, en ik zat daar nog twee uurtjes aan mijn stripverhaal. Ik kleurde het in, en het was héél mooi geworden. Omdat ik altijd mijn karakters vergeet, was Handbear dood gegaan aan het einde van de stripverhaal.
Een paar weken later begon ik weer aan Handbear te denken en tekende hem wat langer en niet zo mollig. Ik begon Handbear elke keer te tekenen, op elk lege blad dat ik tegen kwam. Ik maakte ook eens een beeldje van hem met een scroevendraaier in zijn hoofd en bloed. Ik had Handbear als een ongelukkige karakter. Maar dat is héél veel veranderd de laatste twee jaar. Hij heeft niet zoveel ongeluk als eerst. Hij gaat niet meer dood, hij blijft leven, hij krijgt alleen maar rare ongelukken. Dat is juist zo grappig aan hem. Handbear is echt een karakter dat elk kind leuk vind, elke jongen, elke meisje.
Handbear is een héél schattig beertje met een zachte personaliteit. Als hij boos is kan hij wel wat schelden zég! Handbear ontmoet nog meer andere handpoppen, kinderen verzinnen het allemaal zelf.
Een paar maanden later, toen Handbear een beetje populair werd op school, kwam Handycat opdagen. Handycat is verzonnen door Imaan Musa. Mijn beste vriendin. Dus, Handycat werd ook de beste vriendin van Handbear. Handbear vindt Handycat een beetje leuk, maar Handycat vind hem alleen een stom vervelend beertje. Handycat haalt graag grappen uit. Ze lijkt een lief poesje te zijn, maar ze kan wel heel gemeen zijn. Zij is, zou ik zeggen, het slimste handpopje die er is. Zij heeft veel verstand van het leven.
Een tijdje later had ik ineens een idee.. Handpoppen kunnen alleen dieren zijn, en als het een mannelijke handpop is, dan heeft het "hand" ervoor staan, en vrouwelijke handpoppen hebben "handy" ervoor staan.
Handbear begon ook populair te worden op neopets, deviantart en digidier. Iedereen herkende Handbear gelijk. Dat was best wel leuk. Dus mensen vroegen of ze zelf ook een handpop mochten maken, en ik zei dat het mocht, maar ze moesten dan wel een copyright achterlaten. Zelf had ik nog handybun gemaakt, en Imaan heeft handymouse gemaakt. Heel veel vrienden van mij hebben zelf ook handpoppen gemaakt, maar ze gebruiken hen niet zoveel. Ikzelf gebruik Handbear elke dag. Ik heb zelf een knuffel van hem gemaakt, en nog een beeldje.
Ik hoop dat Handbear er jaren blijft en dat ik hem niet kwijtraak. Ik vind het niet leuk als anderen hem telkens tekenen voor hunzelf en alles verkeerd doen, daar kan ik dus niet tegen. Fanart is altijd welkom, maar de hele tijd verkeerd tekenen, elke seconde? Dan wordt ik echt gek!
Dat was dan.. het verhaal van Handbear